menusearch
shahidmadani.com

جلسه کادر اداری مجموعه مدارس موسسه شهید محراب آیت‌الله مدنی (ره) برگزار گردید

header
جستجو
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰ | ۱۶:۴۷:۱۳
۱۴۰۰/۴/۷ دوشنبه
(0)
(0)
جلسه کادر اداری مجموعه مدارس موسسه شهید محراب آیت‌الله مدنی (ره) برگزار گردید
جلسه کادر اداری مجموعه مدارس موسسه شهید محراب آیت‌الله مدنی (ره) برگزار گردید

به گزارش روابط عمومی موسسه شهید محراب آیت‌الله مدنی، جلسه کادر مجموعه‌‌‌‌‌های وابسته به موسسه شهید محراب آیت ا... مدنی، یک شنبه مورخ 6 تیرماه 1400 به میزبانی دبيرستان دخترانه دوره دوم علمي با حضور عوامل مجموعه در سالن اجتماعات ولی‌عصر(عج) برگزار گردید.
در ابتدا سرکار خانم حسینی مدیریت محترم دبيرستان دخترانه دوره دوم علمي، ضمن عرض تبریک به مناسبت میلاد امام رضا(علیه¬السلام) و گرامیداشت هفتم تیرماه سالروز شهادت آیت‌الله دکتر بهشتی(ره) و یاران ایشان، به بیان نکاتی در خصوص اقدامات و فعالیت‌‌‌‌‌های مدرسه در سال تحصیلی 99-1400 به خصوص فعالیت‌هایی که در دورانِ بیماری کرونا که به صورت مجازی انجام شده بود و همچنین به ارائه راهکارهایی با توجه به تدریس معلمان در فضای مجازی و توانمندسازی آنان اشاره کردند.
در پایان دکتر حجازی مدیرعامل محترم موسسه به ایراد سخنرانی پرداختند.
ایشان در بخش اول سخنان خود با اشاره به فرا رسید میلاد امام رضا(علیه‌السلام) اظهار داشت: امید آن را دارم که به عنایت حضرتش زندگی همه¬ی شما سرشار از توجهات ایشان باشد و مشمول دعا‌‌‌‌های ایشان همگی قرار بگیریم و کتاب امسال را با تبرّک با نام امام ¬رضا(علیه¬السلام) باز بکنیم و از حضرتش مدد بجوییم که بتوانیم بچه¬هایی را در تراز انتظاراتی که این بزرگوار از ما دراند در مجموعه¬ها به کار تعلیم و تربیتی این بچه¬ها بپردازیم.
در ادامه آقای حجازی از فعالیت‌‌‌‌‌های صورت گرفته توسط دبيرستان دخترانه دوره دوم علمي تقدیر و ضمن اشاره به فعالیت‌‌‌‌های مجموعه مدارس موسسه بیان داشت:
قریب به 12 ماه کاری متفاوت در مدارس، کاری بسیار ارزشمند و زیبنده¬ی فخر و مباهات برای همه¬ی همکاران هست و آنچه را که ما شاهد بودیم یک اراده‎ی جمعی برای یک کار احسنت بود و این تحقق پیدا کرد، البته موانع و مشکلات بود و شاید در برخی قسمت¬ها ناکارآمدی¬هایی هم محسوس بود؛ ولی در مجموع معدل کار قابل تشکر و ارج نهادن هست چه در مدرسه¬ی دخترانه و چه در مدرسه¬ی پسرانه در تمامی سطوح از پیش-دبستانی، دبستان، نوبت اول و نوبت دوم و...، از همه سپاسگزار هستم.
مدیرعامل موسسه شهید مدنی در ادامه به بیان سه محور اصولی که باید در فعالیت¬‌‌‌‌های سال جدید به آن پرداخته شود اشاره و اظهار داشت:
سه محور مورد تأکید که امسال امیدواریم بحث اجرایی را به صورت جد پیگیری کنیم که عبارتند:
1. بحث ارتقاء سواد
2. باور‌‌‌‌های دینی
3. عرق ملّی

 

 

 

متن صحبت‌‌‌‌های مدیرعامل موسسه :

سه محور مورد تأکید که امسال امیدواریم بحث اجرایی را به صورت جد پیگیری کنیم که عبارتند از:

  1. بحث ارتقاء سواد: که این موضوع به خوبی در شورای مدیران ارائه گردید و بنده از معاونین آموزشی می­خواهم که در حوزه­‌‌‌‌های مرتبط با خودشان این بحث را تبیین بکنند و در مدارس در شوراها راهکار‌‌‌‌های اجرایی معین شود و بعداً گزارش عملکرد داده شود و امروز یکی از نیاز‌‌‌‌های ما در آموزش این هست که معلوم شود از پیش ­دبستانی تا زمانی که این دانش­آموز از زیر مجموعه مؤسسه شهید محراب آی ظت­ا... مدنی­(ره)فارغ­التحصیل شود این فرد سواد عمومی که ما انتظار داریم چی هست؟ و چه دانشی باید در نزد این فرد موضوعیت پیدا کرده باشد؟ این نکته­ای است که باید به آن پرداخت و قابل رصد کردن هم باشد از جهت مسائل بدیهی مثل خواندن، نوشتن و ... که ما در بحث نوشتار بسیار ضعف­ داریم مشاهده می­کنیم که منظور ما عموم مدارس نیست و ما فقط مدارس تحت پوشش مؤسسه را می­گوییم و این باید راهکارهایی داشته باشد اولاً سطح آن مشخص شود، سطح سواد همین مطالب کُتب هست که باید پرداخته شود و یا نه یکسری سواد‌‌‌‌های اجتماعی، سواد سیاسی، سواد سبک زندگی و یا هر آنچه که برمی­گردد به دانشی که در نزد یک فرد فارغالتحصیل از این مجموعه هست را در آن ببینیم که این دختر خانم و این آقا پسر ثمره­ی این مدرسه هست و ما به رتبه­ی کنکور و قبولی او در آزمون کاری نداریم و واقعاً این­ها وظیفه­ی اصلی مدارس ما نیست وظیفه­ی ما در چارچوب آموزش و پرورش کاملاً روشن است و ما باید وظیفه­ی خودمان را در قالب آموزش و پرورش انجام داده باشیم و بتوانیم خدمات دیگری هم انجام بدهیم که این فرد در کنکور هم بتواند نتیجه­ی خوبی بگیرد که این هم خوب است؛ امّا اگر در این قضیه­ی اول کم گذاشتیم و در اثر جو اجتماعی که وجود دارد و رفتیم وارد یکسری مقولات شدیم که این مقولات وظیفه­ی اصلی ما در این مجموعه نبوده و ما برای این باید راهکاری پیدا کنیم که در برخی از مجموعه­‌‌‌‌های ما ارزیابی عمومی این هست که قسم حاشیه بر اصل دارد می­چربد و این باید مدیریت شود که باید چندین کار را انجام داد:
  1. ما باید یک ارزیابی استانداردی از توانایی معلمین داشته باشیم. مثلاً اگر معلمی را در سال 1390 انتخاب کرده­ایم خوب در 10 سال پیش ایشان معیار ورود به کلاس درس را داشته­اند چه معیاری برای ارزیابی(به معنای صحیح کلمه) این فرد برای ورود به کلاس داریم؛ یعنی شاخصه­هایی که در این ارزیابی باید ملاحظه شود و بعد ببینیم که این معلم برای ارتقا خود و سطح علمی خود چه اقداماتی انجام داده است نه آن فرم ارزیابی که دادیم دانش­آموزان به انجام رساندند آن صلاحیت­‌‌‌‌های علمی یک مبحث جداگانه­ای هست و باید مستندات علمی داشته باشد که سالانه باید بررسی شود که این فردی که ما سال بعد می­خواهیم دعوت بکنیم بر حسب یک تصور نسبت به سنوات سال­‌‌‌‌های قبلی نباشد و یک‌باره به دلیل دیدن افول همکاری را با او قطع کنیم.
  2. ارتقاء دانش و تجربه در چابکی حوزه­ی آموزش: یکی از مسائلی که ما ناخواسته و یا به دلیل کمبود نیروی انسانی دچار آن می­شویم حوزه­‌‌‌‌های مختلف مانند حوزه­ی آموزشی صرفاً نگاهمان این است که معاونت آموزشی و معلمین؛ یعنی یک بدنه­ای که می­بایست در کنار معاونت آموزشی همگام او برای خدمت در حوزه آموزش ارتقاء پیدا کند هیچ­گاه دیده نشد. چه چیزهایی را باید آموزش ببینند؟ چه توانمندی­هایی را باید داشته باشند؟ چه کارهایی در این پازل­ها چیده شده است تا حوزه آموزش بتواند توانا شود؟ آموزش یک فرد نیست و حوزهی آموزش یک جمعی هستند که ممکن هست معلم پرورشی را هم در این جمع ببینیم؛ امّا در بعضی مواقع در بعضی از نقش­هایی که در حوزه­ی آموزشی هست معلم پرورشی هم عضوی از این حوزه حساب می­شود، معاون فناوری هم عضوی از این حوزه حساب می­شود؛ یعنی باید در ایفای آن نقش خاص دیده بشود که اگر این معاون فناوری در ایفای نقش چابکی لازم را نداشته باشد آموزش خودبه‌خود کاری از دستش برنمی­آید و یا کار ناقص انجام می­شود، البته این بحث دیگری است که در جای خودش درهم­ تنیدگی حوزه­ها را که بنده تأکید داشتم؛ ولی این به عنوان یک مطلب مدنظر قرار می­گیرد که کاری که در مدرسه متکفل حوزه آموزش هستند باید هم ارتقاء دانش داشته باشند و هم تجارب، تجاربی که ممکن است معاونت آموزشی دارد و یا مشاور آموزشی که او به این­ها انتقال می­دهد که این انتقال تجارب به صورت یک برنامه باید در دستور کار قرار بگیرد.
  3. تدوین تفاهم­نامه­ی تخصصی بین معلم و مدیر: که با قرارداد متفاوت است ما از معلم به عنوان کسی که در نقطه صف قرار هست تمام انتظارات ما را برآورده بکند یک تفاهمنامه داشته باشیم که شما در طول یک سال این برنامه­هایی است که جز انتظارات ما هست. معلم بداند بر اساس متن این تفاهم­نامه کلاسی که تحویل گرفته است چه فعالیت­هایی دارد و چه برنامه­هایی را باید پیگیری کند و چه موضوعاتی را باید ارائه بدهد.
  4. ایجاد ظرفیت جدید برای مشاورین و مسئولین پایه: تکالیف و برنامه­ی جدیدی مطرح شود که آن­ها بتوانند در تحقق این بحث آموزش نقش بیشتری داشته باشند.
  5. پایش فصلی از روند انجام امور مربوط به آموزش در هر پایه، هر کلاس و هر دانش­آموز: ما باید در هر فصل یک پایش داشته باشیم و بر اساس تفاهم­نامه­ای که تدوین کردیم روند کار من در کلاس چگونه است و الآن فلان دانش­آموز به تناسب این مبحث کجا قرار دارد و قابل قبول نیست که ما از دانش­آموز به مدت یک ماه بی­خبر باشیم شاید این موضوع نادر باشد؛ ولی موضوعیت دارد که چطور این­چنین موضوعی پیش آمده که دانش­آموزی تصادف کرده و یا کرونا گرفته و یا اولیای خود را از دست داده است، پس چگونه مشاور و مسئول پایه او را رصد می­کنند، پس باید ابزاری را مدارس تعریف کنند که هیچ فردی از مجموعه مدرسه از دید مجموعه به دور نباشد و ما به صورت آنلاین از شرایط دانش­آموز مطلع باشیم نه منتظر باشیم که خودشان اطلاع بدهند نه این می­شود مجموعه­‌‌‌‌های دیگر.
  1. باور‌‌‌‌های دینی: کل دانش­آموزان پسر و دختر ما دوران تکلیف را در مجموعه مدارس ما می­گذرانند؛ یعنی سن تکلیفشان در مدارس ما به سرانجام می­رسد و متناسب با این موضوع ما باید یک برنامه­ای را به عنوان یک هدف قرار بدهیم که واقعاً این فرد مکلّف احساس وظیفه­مندی نسبت به احکام دینی در او بوجود بیاید. یکی از مدیران اشاره می­کردند که ما دانش­آموز داریم که از مدرسه­ی قبلی خودمان برای مصاحبه آمده سؤال کردیم که آخرین باری که نماز خواندید کی بوده؟ و برای پاسخ به والدین نگاه کرده و از آن­ها جواب را خواسته است و این مهم است و برمی­گردد به آن چیزی که ما ممکن است به صد کار فرهنگی، تربیتی بپردازیم و وظیفه­ی اصلی ما که آشنا کردن او به مسائل شرع و احکام دین است را نکرده باشیم، حتی اگر کلی کار‌‌‌‌های متنوع هم انجام داده باشیم، بدانیم که اصل چیست؟ همان‌طور که در حوزه آموزش می­دانیم که اصل چیست در حوزه فرهنگی هم بدانیم اصل آشنا کردن دانش­آموز با مسائل و احکام دین است. در این موضوع خلاصه کنم:
  1. توجه و اهمیت دادن به نقش پدران و مادران
  2. تولید و ارائه برنامه­‌‌‌‌های مسئله محور: ما باید بچه­ها را با سؤالات مأنوس کنیم و به دنبال پاسخ سؤال بودن را به عنوان موضوع مدرسه قرار بدهیم نه خودمان کاری بکنیم که صفر تا صد کار تو برنامه باشد و فقط تماشاگر برنامه ما باشد این اثر فرهنگی نمی­گذارد و برنامه باید مسئله محور باشد و ذهن بچه را درگیر کند و با کمک خودش پاسخ به دست بیاید.
  3. تدبیر کلینیک ویژه در زمان­بندی­‌‌‌‌های چهل روزه برای افراد خاص: ما در حوزه­ی فرهنگی توجه نکردیم برخی کارها باید کلینیکی انجام شود، مثل یک حوزه درمان؛ یعنی وقتی می­بینید یک دانش­آموز درگیرهایش او را از خیلی باورها دور می­کند، با او نمی­شود مثل بقیه­ی بچه­هایی که با کار‌‌‌‌های عادی برنامه می­چینیم برخورد کرد، بلکه باید برای این دانش­آموز برنامه­هایی به‌طور ویژه داشته باشیم و بر اساس آنچه که مشاورین و روانشناسان می­گویند، البته با توجه به مطالبی که در احکام دینی هم آمده شده برنامه­هایی را اندیشید. بنده بر اساس برخی احادیث این دوره چهل روزه را پیشنهاد کردم.
  4. آخرین نکته در این مسئله تغییر سبک­‌‌‌‌های پر هزینه و غیر کارآمد: برخی مواقع بنده مشاهده کردم برخی از برنامه­ها واقعاً آن ظاهر پر طمطراقی که دارد با ماهیت فرهنگی فاصله قابل‌توجه دارد؛ یعنی به‌ظاهر کار خوش آب و رنگی انجام شده؛ ولی وقتی انسان به عمق کار توجه میکند متوجه می­شود که وقتی‌که برای ظاهر این کار گذاشته شده برای عمق این برنامه گذاشته نشده است. منظور من بی­ارزش کردن هیچ‌یک از برنامه­هایی که اجرا شده­اند نیست؛ ولی فرصتی را که به‌ظاهر این کار می­گذارید برای محتوا به مراتب فرصت بیشتری را بگذارید.
  1. عرق ملّی: ما در بحث عرق ملّی در دانش­آموز باید برنامه 13 ساله داشته باشیم.
  1. ارزش‌گذاری به قانون: به دانش­آموز بتوانیم این موضوع را به شکل مناسب بیاموزیم.
  2. قداست پرچم: قداست پرچم مهم است و باید به دانش­آموز این موضوع را آموزش داد.
  3. حقوق فی‌مابین با افراد جامعه: بچه­ها باید بدانند در مدرسه حق دارند و حق دیگران را هم باید رعایت کنند، ولی(اولیا) باید بداند حقی دارد و حقی هم که دیگران دارند را رعایت کند.

اینکه این چگونه می­شود که آموزش داده شود و چطوری می­شود که به آن عمل کرد به این موضوع نیاز به آموزش دارد.

  1. جایگاه شهدا و ایثارگران: یک معلم و یک دانش­آموز نه به عنوان بحث شعاری، بلکه با تمام وجودش به یک شهید و جانباز فخر و مباهات بکند. یک جانباز که 30 سال از دوران جنگ و جبهه گذشته ممکن است چهره­ی شکسته پیدا کرده باشد باید به این نوآموز و دانش­آموز تمرین بدهیم و در محیط­هایی ببریم که آن جانباز را ببیند که اگر فردا در جامعه با او مواجه شد ارزش و شأن این فرد را بشناسد و چه افتخاراتی را این فرد به دست آورده است.

نکته اول: تمامی این مطالب و نکات باید در قالب برنامه­‌‌‌‌های عاطفی و حوزه­‌‌‌‌های دوستانه پیگیری شود این­ها ابلاغیه و تحکمی نیست و در این مدل اثرگذار است.

نکته دوم: تدوین ضوابط مختصر و تصویب آن در شورای مدرسه: چون تمام تصمیم­گیرنده­ها در این شورا هستند و همه به آن واقف می­شوند به‌تبع آن لازم‌الاجرا خواهد بود. وقتی می­گوییم لازم­الاجرا یعنی همه­ی کادر و پرسنل اجرا خواهند کرد.

بهانه­ی تحقق این مسئله بستر آشنایی با جغرافیای محلی، جغرافیای شهری و جغرافیای ملّی است.

 

متن صحبت‌‌‌‌های خانم حسینی :

سال تحصیلی که ما پشت سر گذاشتیم، یک سال تحصیلی پر دغدغه، سخت و درعین‌حال متفاوت بود و همه­ی شما می‌دانید کاملاً مجازی بود و تمام دانش­آموزان و معلمین خیلی ناخواسته وارد فضای مجازی شدند و تدریس در این فضا را تحمل کردند و پذیرفتند و این پذیرش به‌تنهایی دال بر عملکرد خوب و مؤثر نیست و هدف اصلی که ما در بحث آموزش و تحصیل داریم و پیگیری می­کنیم ارتقاء سطح علمی دانش­آموزان است و میخواهیم ببینیم در این فضای مجازی آیا تغییری در سطح علمی دانش­آموزان همان‌طور که در زمان حضور ایجاد شده است یا نه؟ فقط بستر متفاوت شده و ما همان عملکرد را داشتیم و نوع جدیدی از آموزش را تجربه کردیم، بنابراین ما باید به دنبال راه­‌‌‌‌های بهتر شدن آموزش غیرحضوری باشیم؛ یعنی راه­هایی که بتواند این فضا، هم فضای مؤثری باشد و صد­ در صد تأثیر علمی خوبی برای دانش­آموزان در پی داشته باشند و دانشآموزان هم برای یادگیری نیازمند به یک محیط فعال و پویا هستند اینجا هست که معلم با بکارگیری خلاقیت در تدریس خود در فضای مجازی شرایط را برای یادگیری بهتر دانش­آموزان فراهم می­کند. در این خصوص به نظرم آمد که چند راهکار ارائه بدهم، راهکارهایی که من ارائه می­دهم مطالبی هست که به نظر خود من رسیده است که عبارتند از:

  1. تسلط کامل معلم در بهره­مندی و بکارگیری ابزار‌‌‌‌های فناوری
  2. تولید محتوای الکترونیکی خوب برای استفاده دانش­آموزان
  3. استفاده از نرم­افزار‌‌‌‌های متنوع
  4. تسلط کامل معلم در ایجاد تعامل با دانش­آموزان
  5. تسلط بر روش­‌‌‌‌های تدریس مشارکتی و کار تیمی و مهندسی معکوس
  6. تسلط در برگزاری آزمون­‌‌‌‌های آنلاین

برگزاری دورهمی­ها و گروه­‌‌‌‌های کوچکی که برای گفت‌وگو تشکیل می­شود که می­تواند نحوه و کارکرد ابزارآلات را برای دانش­آموزان جذاب­تر بکند